กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 น้ำดีไม่ไหลไปนานอก ความปรารถนาของคนหมู่บ้านเดียวกัน เฉิงซูจวิ้นกลับหมู่บ้าน
“น้ำใจของทุกคน ผมรับไว้แล้ว” เขาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงไม่ดัง แต่ชัดเจนจนทุกคนได้ยิน “แต่เหมือนที่ผมพูดไว้หน้าร้านอาหารตอนกลางวัน โควตา 7 ตำแหน่งนี้ ผมจัดการไว้แล้ว”
“จัดการไว้แล้วเหรอ? ให้ใครไปล่ะ?” สวี่ต้าม่าวตะโกนอย่างไม่พอใจ “ผู้อำนวยการเฉิง เราก็เป็นเพื่อนบ้านเรือนเดียวกัน มีเรื่องดีๆ ทำไมถึงไม่นึกถึงพวกเราบ้าง กลับไปให้คนนอกได้ประโยชน์ล่ะ?”
“นั่นสิ! น้ำดีไม่ไหลไปนานอก!” เหยียนปู้กุ้ยช่วยพูดเสริม