กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 283 หน้าต่างถูกทุบ สมควรแล้ว!
“นี่แกกำลังสงสัยใครอยู่? สงสัยนิสัยของหวยหรู หรือสงสัยสายตาของผู้นำคณะกรรมการควบคุมการทหาร?”
คำถามต่อเนื่องของเฉิงซูไห่หนักแน่นราวกับค้อนทุบลงกลางใจสวี่ต้าม่าวทีละหมัด
เขายกระดับเรื่องนี้ให้กลายเป็นประเด็นทางการเมืองไปแล้ว
การสงสัยสายตาของผู้นำคณะกรรมการควบคุมการทหาร ใครจะกล้ารับข้อกล่าวหาหนักขนาดนี้?
สวี่ต้าม่าวกลัวจนขาอ่อน รีบโบกมือปฏิเสธ “ไม่ ไม่ใช่ ผู้อำนวยการเฉิง ผมไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ! ผมแค่... แค่ปากเสีย ผมตบปากตัวเอง!”
พูดจบ เขาก็ยกมือขึ้นตบแก้มตัวเองเบาๆ 2 ที
เพื่อนบ้านคนอื่นๆ ในเรือนที่เมื่อครู่ยังส่งเสียงโห่ตาม ก็พากันกลัวจนไม่กล้าพูดอะไร