กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 249 คำเตือนของหวังกันซื่อ
“ทางภูมิลำเนาเดิมจะยอมรับตัวกลับไปไหม”
นี่เป็นขั้นตอนที่เฉิงซูไห่กังวลที่สุด
“โดยทั่วไป ถ้ามีบันทึกทะเบียนราษฎรอยู่ ทางภูมิลำเนาเดิมก็ปฏิเสธไม่ได้หรอก”
หวังกันซื่อพูดว่า “แต่ตอนลงมือทำจริง อาจมีเรื่องยืดเยื้อกันได้ อย่างไรเสียก็ไม่มีใครอยากรับภาระเลี้ยงดูคนเพิ่มหรอก”
“งั้นก็ต้องเพิ่มแรงจูงใจเข้าไปหน่อย” เฉิงซูไห่พูด “ผมออกเงินให้หมู่บ้านทางภูมิลำเนาเดิมเป็นเงินช่วยเหลือจัดที่อยู่ได้ พอมีผลประโยชน์ พวกเขาก็จะไม่หาเรื่องแล้ว”
หวังกันซื่อมองเขา
“ยอมจ่ายเงินก้อนนี้จริงเหรอ”
“เพื่อความสงบของเรือนสี่ประสาน เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไร”
เฉิงซูไห่ตอบอย่างไม่ลังเล