กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลเธอกับลูกให้ดี
ถานเจาอี้ก็เอ่ยคล้อยตามว่า “ใช่แล้ว นี่เป็นลูกคนเดียวของตระกูลเจี่ย เธอจะเหนื่อยอีกไม่ได้แล้วนะ”
ทั้งสองคนถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง
ฉินหวยหรูฟังคำพูดเหล่านั้น สีหน้าก็ยิ่งซีดเผือด เธอกัดริมฝีปากแน่น ไม่กล้ามองเฉิงซูไห่
เฉิงซูไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจไม่ค่อยพอใจกับผู้หญิงปากมากทั้งสองคน
ไม่นานนัก หมอก็มาตรวจและสั่งยาบำรุงครรภ์ให้ พร้อมกำชับให้พักผ่อนและกินอาหารที่มีประโยชน์ จากนั้นก็อนุญาตให้พวกเธอกลับบ้านได้