กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 143 ลูกกตัญญูตระกูลหลิว เรื่องใหญ่ในชีวิตของเสาจู้
คำพูดของเฉิงซูจวิ้นทำให้เหยียนปู้กุ้ยกับซุนต้าลี่หน้าเขียวสลับขาว แต่ถึงอย่างนั้นก็โต้แย้งอะไรไม่ได้
อีกฝ่ายพูดไม่ผิด ไม่รับศิษย์แล้วจะทำอะไรได้?
“อาจารย์เฉิง...” ซุนต้าลี่ยังไม่ยอมแพ้ เธอส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางเฉิงซูไห่ “คุณดูสิ...”
เหยียนปู้กุ้ยรีบรับคำ “ใช่แล้ว ซูไห่ เด็กๆ ยังพูดจาไม่รู้จักคิด อย่าถือสาเลยนะ พวกเราตั้งใจจริงๆ อยากให้ลูกเรียนวิชาจากนาย”
เฉิงซูไห่วางน้องสาวลงจากอ้อมแขน แล้วตบหลังเธอเบาๆ ก่อนเงยหน้ามองคนทั้ง 2 ครอบครัวตรงหน้า น้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่นจนไม่มีใครกล้าคัดค้าน
“คำพูดของน้องชายผมก็คือคำพูดของผม”
“ตอนนี้ผมไม่รับศิษย์”