กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 ร้านอาหารถูกโจรขึ้น
“เอาละ ทุกคนกลับไปทำงานกันเถอะ”
หลังจากหวังกันซื่ออบรมสั่งสอนเสร็จ ก็เดินตรวจดูในโรงอาหารอีกรอบ ก่อนจะหันหลังจากไป
พอเธอเดินออกไป บรรยากาศในโรงอาหารก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
ไม่มีใครกล้าชี้ไม้ชี้มือใส่ฉินหวยหรูอีก หลี่ชุ่ยเหลียนยิ่งว่าง่ายเสียจนเหมือนนกกระทา
ฉินหวยหรูเข้าใจดีว่า หวังกันซื่อกำลังออกหน้าให้เธอ
เธอตั้งใจแน่วแน่อยู่เงียบๆ ว่าจะทำงานให้ดี ต้องไม่ทำให้หวังกันซื่อที่เห็นคุณค่าในตัวเธอผิดหวัง
ยามค่ำคืนมาเยือน
ร้านอาหารเล็กของเฉิงซูไห่ยังคงสว่างไสว
คนงานในไซต์ก่อสร้างที่ลานหลังยังคงทำงานกันใต้แสงไฟจนดึกดื่น