กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 ใส่ร้ายไม่เลิก หลิวไห่จงโดนซ้อม
“ปัง! ปัง! ปัง!”
ทุกครั้งที่เตะลงไปก็หนักหน่วง หลิวไห่จงร้องโหยหวนไม่หยุด
“เตะได้ดี!”
“ใช่! คนไร้ยางอายแบบนี้ก็ต้องสั่งสอนแบบนี้แหละ!”
ลูกค้าในร้านอาหารไม่เพียงไม่กลัว กลับปรบมือร้องเชียร์กันเสียงดัง
หลิวไห่จงนอนคว่ำอยู่บนพื้น เจ็บจนร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหล แต่ปากยังด่าไม่หยุด “พวกแก...พวกแกคอยดูเถอะ...ฉันไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่...”
เฉิงซูไห่เดินมาหยุดตรงหน้าเขา มองลงมาอย่างเย็นชา น้ำเสียงเย็นเยียบไร้ความรู้สึก
“หลิวไห่จง ฉันจะถามแกอีกครั้ง จะขอโทษหรือไม่?”
“ฉัน...ฉันขอโทษแม่แกสิ!” หลิวไห่จงยังปากแข็ง