กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 เฒ่าเฮ่อหรือ แล้วสวีฮุ่ยเจินล่ะ?
โรงงานเหล็กกล้า แผนกช่างประกอบ
ตอนสือถิงเยว่ปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนอีกครั้ง ทั้งโรงงานย่อยเงียบลงชั่วขณะ ก่อนจะมีเสียงถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงดังขึ้นพร้อมกัน
“ผู้อาวุโสสือ ร่างกายไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหมครับ”
“ผู้อาวุโสสือ ต้องพักผ่อนให้มากนะครับ”
…………
เหล่านักเรียนหนุ่มที่เรียนกับผู้อาวุโสสือพากันเข้ามาล้อมทันที แววตาเต็มไปด้วยความกังวล
“ฉันไม่เป็นไร แข็งแรงดี!”
ผู้อาวุโสสือโบกมือ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอบอุ่น น้ำเสียงหนักแน่นเต็มพลัง
เขาตบไหล่นักเรียนที่อยู่ใกล้ที่สุด แล้วประกาศเสียงดังว่า “ทุกคนตั้งใจให้เต็มที่! เครื่องจักรชุดนี้คือสนามรบของพวกเรา! เมื่อวานเสียเวลาไปครึ่งวัน วันนี้ต้องทำชดเชยให้ได้!”