กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 78 อี้จงไห่รู้แผนการของตระกูลเจี่ยและตระกูลฉิน
เมื่อก่อนพอเขาเลิกงานกลับบ้าน ถานเจาอี้จะยกน้ำชามาให้ ทั้งยังคอยถามไถ่ด้วยความห่วงใยเสมอ
แต่ตอนนี้เธอขี้เกียจแม้แต่จะเหลือบมองเขาสักแวบ
ตอนนั้นเอง ประตูห้องก็มีเสียงเคาะดังขึ้น
“ใครน่ะ” ถานเจาอี้ถามอย่างหงุดหงิด
“ฉันเอง”
เสียงชราของยายเฒ่าหูหนวกดังมาจากนอกประตู
ถานเจาอี้ลุกไปเปิดประตู
ยายเฒ่าหูหนวกเดินเข้ามาโดยใช้ไม้เท้าค้ำยัน
เธอมองอี้จงไห่ที่นั่งใจลอยหมดอาลัยตายอยาก แล้วหันไปมองถานเจาอี้ที่สีหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะถอนหายใจในใจ