กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 68 กลับบ้านเกิด
ยามเย็น เฉิงซูไห่ซึ่งยุ่งมาทั้งวันปิดร้านอาหาร แล้วพาน้องสาวกลับบ้าน
เพิ่งก้าวเข้าเรือนสี่ประสาน ก็ได้ยินเสียงเหยียนปู้กุ้ยกับภรรยา หยางซิ่วเหลียน คุยกันมาจากบ้านของเหยียนปู้กุ้ยในลานหน้า
“นี่ เธอได้ยินหรือยัง วันนี้ตอนบ่ายถานเจาอี้ไปดูแลอี้จงไห่ที่โรงพยาบาลด้วย!”
น้ำเสียงของหยางซิ่วเหลียนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เหยียนปู้กุ้ยแค่นเสียง “ฉันเดาไว้แล้ว ผู้หญิงคนเดียวอย่างเธอ ถ้าไม่พึ่งอี้จงไห่ แล้วจะทำยังไงได้อีก?”
“แต่ฉันนึกว่าอย่างน้อยเธอจะต้องโวยวายบ้างนะ ยังไงก็โดนทำให้เจ็บใจขนาดนั้น”
“ที่ไหนได้ ยอมอ่อนข้อให้เขาแล้วเหรอ?”