กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65 ถานเจาอี้ไปโรงพยาบาล!
เฮ่าผิงชวนก็เข้าใจขึ้นมา พลางช่วยส่งเสียงสนับสนุนว่า “เก่งนี่ไป๋หลิง ปกติเห็นเงียบๆ ไม่ค่อยพูด แต่พอถึงเวลาสำคัญกลับคิดวิธีได้จริงๆ เสี่ยวเฉิง คราวนี้ไม่มีปัญหาแล้วใช่ไหม”
เฉิงซูไห่พยักหน้ารัวๆ ความหม่นหมองในใจพลันมลายหายไป
“ไม่มีปัญหาแล้ว ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน!”
เขามองไป๋หลิงแล้วพูดจากใจจริงว่า “พี่ไป๋หลิง ขอบคุณมากนะ พี่ช่วยผมไว้เยอะเลย!”
ไป๋หลิงถูกเขามองจนรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ใบหูแดงระเรื่อขึ้นมา แต่ปากยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาเช่นเดิม “ไม่ต้องขอบคุณ ฉันแค่พูดไปตามเรื่อง”
เฉิงซูไห่ยิ้ม แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ