กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 เฉินเสวี่ยหรูชักชวน
เหตุผลนี้ไม่มีช่องโหว่เลยสักนิด
ลูกค้าที่อยู่รอบๆ ได้ยินคำพูดนี้ ต่างก็อดหัวเราะอย่างเอ็นดูไม่ได้
“ได้ งั้นพี่ก็เชื่อตามที่เธอว่า” เฉินเสวี่ยหรูหยิบลูกอมนมที่ห่ออย่างสวยงามออกมาจากกระเป๋าถือใบเล็ก แล้วยื่นให้เฉิงหลิงเอ๋อร์ “พี่ขอไก่ผัดพริกเสฉวน 1 จานนะ ลูกอมเม็ดนี้ให้เธอกิน ถือเป็นค่าตอบแทนที่ช่วยตอบคำถาม”
เฉิงหลิงเอ๋อร์มองลูกอมเม็ดนั้น กลืนน้ำลายลงคอ แต่ไม่ได้ยื่นมือไปรับ
เธอหันไปมองทางครัวหลังร้าน แล้วเรียก “พี่ใหญ่?”
เฉิงซูไห่เพิ่งทำอาหารเสร็จ 1 กระทะพอดี พอได้ยินเสียงก็หันกลับมา