กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 ยายเฒ่าหูหนวกออกมาห้าม แต่ไม่เป็นผล
“พี่เฉิงทำให้ฉันตาสว่าง!”
เสียงตะโกนของเสาจู้ราวกับก้อนหินยักษ์ที่ถูกโยนลงในทะเลสาบอันสงบนิ่ง ก่อให้เกิดคลื่นลูกใหญ่ซัดกระหน่ำขึ้นมาทันที
สายตาของทุกคนในเรือนต่างจับจ้องไปยังเฉิงซูไห่
มีทั้งความประหลาดใจ ความอยากรู้อยากเห็น ความเกรงกลัว และความสะใจที่ได้เห็นคนอื่นเดือดร้อน
เฉิงซูไห่ยังคงยืนสงบนิ่งอยู่หน้าบ้าน มือทั้งสองล้วงกระเป๋า สีหน้าเรียบเฉย ราวกับเรื่องวุ่นวายตรงหน้าไม่เกี่ยวอะไรกับเขา