กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 ความต้องการควบคุมอันแรงกล้าของอี้จงไห่!
“พี่เฉิง เพื่อขอบคุณพี่ รอเงินที่พ่อส่งมาให้เดือนหน้ามาถึง ผมจะเลี้ยงข้าวพี่เอง! ไปกินเป็ดย่างที่ฉวนจวี้เต๋อกัน!” เสาจู้พูดอย่างใจกว้าง
พอเขาพูดจบ หลายคนในเรือนสี่ประสานก็เผยสายตาอิจฉาออกมา
เป็ดย่างของฉวนจวี้เต๋อเชียวนะ แพงหูฉี่เลย!
เหยียนปู้กุ้ยยิ่งกลืนน้ำลายเอื๊อกๆ อยู่ในใจ เสาจู้คนนี้ใจกว้างจริงๆ
เฉิงซูไห่กลับยิ้มพลางโบกมือ “ไม่ต้องเลี้ยงข้าวหรอก เก็บเงินไว้ซื้อของอร่อยให้อวี่สุ่ย แล้วก็ซื้อเสื้อผ้าใหม่สัก 2 ชุด”
“ถ้าอยากขอบคุณฉันจริงๆ ต่อไปก็แวะมาช่วยอุดหนุนร้านอาหารเล็กของฉันบ่อยๆ ก็พอแล้ว”