กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 31 อี้จงไห่กับการหยิบยื่นความช่วยเหลือยามคับขัน
“เฉิงซูไห่!”
เจี่ยตงซวี่เหมือนวัวกระทิงที่ถูกยั่วโมโห คำรามลั่นพลางพุ่งเข้าใส่เฉิงซูไห่
“เป็นเพราะแก! แกทำให้เรื่องเป็นแบบนี้!”
ดวงตาเขาแดงก่ำ ใบหน้าบิดเบี้ยว ดูราวกับจะกินคน
“ถ้าแกไม่แย่งบ้านของครอบครัวเราไป แม่ฉันจะโมโหจนเป็นโรคหลอดเลือดสมองได้ยังไง?”
“ถ้าไม่ใช่เพราะแก ครอบครัวเราจะกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง? ไอ้คนชั่ว! คืนแม่ฉันมา! คืนบ้านของฉันมา!”
เจี่ยตงซวี่คลุ้มคลั่งราวกับเสียสติ ชูกำปั้นขึ้นหมายจะชกหน้าเฉิงซูไห่
เฉิงหลิงเอ๋อร์ตกใจกับท่าทางดุร้ายของเขาจนหน้าซีด รีบกอดขาพี่ชายไว้แน่น