กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 พอรู้ว่าบ้านหายไป เจี่ยจางซื่อก็เป็นโรคหลอดเลือดสมอง!
“เฉิงซูไห่! ฉันกับแกไม่ขออยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน!” เธอตะเบ็งเสียงด่ากราด “แกมันไอ้เวรตะไล! ขอให้สิ้นลูกสิ้นหลาน! ทำฉันเจ็บแล้วยังจะมาทำลูกชายฉันอีก! ตระกูลเจี่ยของเราไปมีแค้นกับแกมาตั้งแต่ชาติปางไหนกัน?! แกมันตัวซวย...!”
เดิมทีเธอยังอยากด่าคำหยาบคายกว่านี้ เช่น สาปแช่งให้ทั้งครอบครัวของเฉิงซูไห่ตายกันให้หมด
แต่พอคำพูดมาถึงปาก เธอก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าตัวเองถูกจับเข้ามาเพราะทำเรื่อง “ไสยศาสตร์ศักดินา” และ “เรียกวิญญาณสาปแช่ง”
ถ้าเกิดพูดแบบนั้นต่อหน้าตำรวจอีกรอบ ไม่เท่ากับเพิ่มความผิดเข้าไปอีกหรือไง?