กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25 ดำเนินการโอนโฉนดบ้าน พบหวังกันซื่ออีกครั้ง
“รีบชิมไข่ใบนี่สิ” เจิ้งเฉาหยางคีบไข่ผัดสีเหลืองทองขึ้นมาชิ้นหนึ่ง แล้วใส่เข้าปาก
ทันทีที่ไข่แตะลิ้น เขาก็นิ่งอึ้งไปทั้งตัว
กลิ่นหอมสดอันยากจะบรรยายระเบิดออกบนปลายลิ้นในพริบตา
รสชาติแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เครื่องปรุงจะปรุงออกมาได้ แต่เป็นความสดอร่อยบริสุทธิ์ระดับยอดเยี่ยมที่สุดที่วัตถุดิบมีอยู่ในตัว เนื้อไข่นุ่มลื่น แถมยังมีรสหวานจางๆ พอกลืนลงไป ในปากก็อบอวลไปด้วยกลิ่นไข่เข้มข้น รสชาติยังติดตรึงอยู่นาน
“นี่...ไข่แบบไหนกันเนี่ย”
เจิ้งเฉาหยางอายุปูนนี้แล้ว คิดว่าตัวเองก็เคยกินของดีมาไม่น้อย แต่ไม่เคยกินไข่ที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน
“อร่อยมาก!” ไป๋หลิงชิมไปคำหนึ่ง ใบหน้าที่ปกติเยือกเย็นก็เผยความประหลาดใจที่ปิดไม่มิด