กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 23 อี้จงไห่: นายได้บ้านไป แต่ฉันก็ไม่ได้แพ้!
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง
คนในเรือนสี่ประสานยังตื่นกันไม่กี่คน ลานกลางก็มีเสียงกุกกักดังขึ้นแล้ว
เฉิงซูไห่กำลังตักน้ำอยู่ในลาน เตรียมทำอาหารเช้าให้น้องสาว พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นถานเจาอี้พาคนลากรถร่างใหญ่บึกบึน 2 คนที่สวมเสื้อกั๊กเดินเข้าไปในบ้านตระกูลเจี่ย
“ที่นี่แหละ รบกวนอาจารย์ทั้ง 2 คนแล้ว ช่วยขนเฟอร์นิเจอร์ข้างในไปไว้ที่ห้องเล็กในลานหลังบ้านเราที”
ถานเจาอี้กล่าวทักอย่างสุภาพ
“ได้เลย! ดูให้ดีล่ะ!”
คนลากรถทั้ง 2 รับคำแล้วลงมือทันที
เตียง โต๊ะ ตู้ หีบ...เฟอร์นิเจอร์ทีละชิ้นถูกยกออกมาจากห้อง กองอยู่กลางลาน