กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ฉันแซ่เฉิง แล้วเธอเป็นญาติผู้ใหญ่ที่ไหนกัน?
ในจังหวะนั้นเอง ฉินหวยหรูก็ถือกะละมังน้ำล้างหน้าเดินเข้ามาจากข้างนอก
เจี่ยตงซวี่รีบเข้าไปหา ยิ้มถามว่า “ภรรยา เมื่อคืน...พวกเราทำเรื่องที่ควรทำกันหรือเปล่า?”
พอฉินหวยหรูได้ยินคำถามนี้ ความรู้สึกที่ซับซ้อนอยู่แล้วก็พลันกลายเป็นความรำคาญ
เธอเหลือบมองเจี่ยตงซวี่อย่างเย็นชา แล้ววางกะละมังลงกับพื้นเสียงดัง
“ตัวเองทำหรือไม่ได้ทำ ในใจไม่มีคำตอบหรือไง? ไปเดาเอาเอง!”
พูดจบ เธอก็ไม่สนใจเจี่ยตงซวี่อีก หันหลังไปทำอาหารเช้าทันที ใบหน้าสวยงามบึ้งตึงเย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็ง
เจี่ยตงซวี่ถึงกับพูดไม่ออก มองแผ่นหลังเย็นชาของฉินหวยหรูแล้วอดสงสัยไม่ได้