กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 223 ข้าหาเจอแล้ว
ความคิดแล่นผ่านวับไปในสมอง
กวนหนิงโพล่งออกไปตรงๆ “เห็นได้ชัดว่าไอ้หมอนี่มันอ่อนแอและไร้น้ำยาเองต่างหาก ในต้าคังใครบ้างไม่รู้ว่าข้าทั้งบุ๋นไม่เอาไหนบู๊ก็ไม่ได้เรื่อง ขนาดข้ายังสู้ไม่ได้เลย แล้วยังจะหน้าด้านมาเป็นก้วนจวินโหวอีกเรอะ?”
“เจ้า...”
ผู้คนที่อยู่รายรอบต่างพากันเบิกตากว้างจนแทบถลน
คำพูดแบบนี้เจ้าก็กล้าพูดออกมาได้ด้วยรึ?
เล่นสาดโคลนใส่คนอื่นแบบรัวๆ แถมยังบอกว่าตัวเองบู๊ไม่เอาไหน แล้วจะให้คนอื่นเขาเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเล่า?
กวนจื่ออันที่เพิ่งจะได้สติฟื้นคืนกลับมา พอได้ยินคำว่าอ่อนแอและไร้น้ำยาเข้า ก็ถึงกับตาเหลือกหมดสติลงไปกองกับพื้นอีกรอบทันที
“ท่านอ๋องเจิ้นเป่ยพูดแบบนี้ ดูถูกคนอื่นเกินไปหน่อยกระมัง?”
จังหวะนั้นเอง มีชายฉกรรจ์ร่างกำยำสวมเกราะเหล็กเดินตรงเข้ามา ด้านหลังยังมีทหารติดตามมาอีกหลายคน แผ่กลิ่นอายความเป็นทหารหาญออกมารุนแรงอย่างเห็นได้ชัด