กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 203 นกกาเหว่ายึดรังนกพิราบ
“ฝ่าบาท”
ในจังหวะนั้นเอง มีหลวงจีนรูปหนึ่งสวมจีวรสีดำก้าวออกมาจากหลังม่าน หลวงจีนรูปนั้นก็คือเสวียนซินนั่นเอง
ในแคว้นต้าคัง คนที่ได้รับความไว้วางใจจากจักรพรรดิหลงจิ่งมากที่สุด ไม่ใช่มหาอำมาตย์อันดับหนึ่ง ไม่ใช่มหาอำมาตย์อันดับสอง และไม่ใช่ขุนนางคนไหนในสภาเน่ยเก๋อ แต่คือหลวงจีนรูปนี้
เพราะเรื่องลับ ๆ มากมาย คนอื่นอาจจะไม่ล่วงรู้ แต่เสวียนซินย่อมรู้ดีทุกอย่าง
“กวานหนิง ทำให้เราประหลาดใจอีกแล้ว เกินความคาดหมายของเราไปจริง ๆ”
จักรพรรดิหลงจิ่งสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ปรับสีหน้าให้กลับมาสงบเป็นปกติ แล้วนั่งลงหลังโต๊ะทรงงาน
“คาดไม่ถึงจริง ๆ พ่ะย่ะค่ะ”
เสวียนซินถอนหายใจเบา ๆ กล่าวว่า “เด็กหนุ่มคนนี้ช่างร้ายกาจปานปีศาจจริง ๆ”
“นั่นสิ ภายใต้เงื่อนไขที่ยากลำบากขนาดนั้น เขายังทำสำเร็จจนได้ ตอนนี้เขามีชื่อเสียงเกริกไกรราษฎร์ยกย่องทั่วสารทิศไปเสียแล้ว คงต้องปล่อยให้เขาขึ้นสืบทอดบรรดาศักดิ์อ๋องไปตามระเบียบ”