เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 185 ตะลึงงัน ระลอกแล้วระลอกเล่า
คำพูดนี้ทำเอาทุกคนชะงักไปเล็กน้อย พวกเขาต่างก็ฟังออกถึงความหมายที่ซ่อนอยู่
กองทัพขนาดสามแสนคนเท่ากัน จะเทียบกับทัพเจิ้นเป่ยไม่ได้ ดังนั้นจึงมีทางเดียวคือต้องขยายขนาดกองทัพให้ใหญ่ขึ้น
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเงียบงันที่รายล้อมอยู่รอบด้าน ทรงก้วนก็เอ่ยขึ้นว่า “ทัพเจิ้นเป่ยแข็งแกร่งมากก็จริง แต่ทำไมเจ้าถึงมั่นใจนักว่าทัพอันเป่ยจะไปไม่ถึงระดับนั้น? ทำไมถึงบอกว่าแบกรับหน้าที่ปกป้องแผ่นดินไม่ได้กันเล่า?”
“ท่านเข้าใจทัพเจิ้นเป่ยดีแค่ไหนเชียว?”
กวานหนิงย้อนถามกลับไป “ท่านรู้ไหมว่าอัตราการสูญเสียกำลังพลของทัพเจิ้นเป่ยในแต่ละปีมีมากแค่ไหน? ท่านรู้ไหมว่าพวกหมานฮวงบุกรุกชายแดนบ่อยแค่ไหน? ท่านเข้าใจความยากลำบากของการทำศึกชายแดนดีแค่ไหนเชียว?”
ทรงก้วนอ้าปากค้าง แต่กลับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
เขาไม่รู้เรื่องพวกนี้จริงๆ นั่นแหละ
ตอนนี้เขามีตำแหน่งเป็นรองเสนาบดีกระทรวงกลาโหม แต่ก่อนหน้านี้ไม่ได้มีประวัติการทำงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพวกนี้เลย