กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 135 ข้าจะต้องสืบให้รู้ความจริงให้ได้
กวานหนิงใช้แรงตบหน้ายามคนนั้นจนล้มคว่ำไปกองกับพื้น ใบหน้าบวมเป่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
โจวไท่และคนอื่นอึ้งไปเล็กน้อย การลงมือซัดคนถึงหน้ากระทรวงกลาโหมถือว่าใจร้อนไปหน่อย แต่พอมองดูกลับรู้สึกสะใจขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“คุยด้วยดีๆ ไม่ฟัง อยากโดนตบนักใช่ไหม เป็นหมาแท้ๆ แต่ไร้แววตาเสียจริง”
น้ำเสียงของกวานหนิงไร้ความเกรงใจ
“แก...”
ยามที่ล้มอยู่บนพื้นสำลักเลือดออกมา ในปากยังมีฟันหลุดปนออกมาด้วย สายตาดองความแค้นมองกวานหนิงเขม็ง
ปราณแค้นระลอกนี้ถูกดูดซับเข้ามาอย่างสะใจ
เหตุการณ์ตรงนี้ดึงดูดสายตาคนรอบข้างอย่างรวดเร็ว ยามคนอื่นกรูกันเข้ามาล้อมไว้ แม้แต่เติ้งชิวที่อยู่ด้านในลานก็เดินตรงเข้ามาด้วย