กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 115 ชีวิตประจำวันกับการกินเนื้อย่างกระทะหิน
องค์หญิงเซวียนหนิงหรี่ตาลงเล็กน้อย ทำท่าทางเคลิบเคลิ้มราวกับสบายอกสบายใจเสียเต็มประดา แถมยังทำเป็นเมินเฉยใส่เขาอีกต่างหาก
เล่นเอาหมั่นไส้ไม่น้อยเลย
หลังจากย้ายเข้าบ้านหลังใหม่นี้ ตามคำเรียกร้องของนางแล้ว กวานหนิงถึงกับลงมือทำเก้าอี้โยกให้นางนั่งตัวหนึ่ง
พอลับตาว่างเมื่อไหร่ เป็นอันต้องเห็นนางไปนั่งโยกเล่นอยู่บนนั้นเรื่อยไป ความจริงแล้วเขาก็ทำเผื่อตัวเองไว้ตัวหนึ่งเหมือนกัน แต่กลับไม่มีเวลาแม้แต่จะได้หยิบมานั่งเลยสักครั้ง
แต่วันนี้เขาวุ่นวายหัวหมุนอยู่ตั้งนานสองนาน แต่นางกลับทำเหมือนมองไม่เห็นซะนี่…
“ถ้ายังไม่ยอมปริปากพูดอะไรอีกละก็ เดี๋ยวพ่อจะรื้อเก้าอี้โยกของเจ้าทิ้งซะนี่”
คำขู่ประโยคนี้ได้ผลชะงัดนัก องค์หญิงเซวียนหนิงรีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งตรงทันที แล้วคว้าแผ่นกระดานมาเขียนข้อความตอบกลับมาว่า
“แป้งเดือนดาราคืออะไร? ไม่เคยได้ยินชื่อเลยแฮะ”
“เจ้าไม่รู้จักแป้งเดือนดาราเนี่ยนะ?”