กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 52 กอดขาพระในยามคับขัน
เพื่อความแน่ใจ กวานหนิงจึงเปิดอ่านไปอีกสองสามหน้า เขาอ่านทั้งบทยาวๆ ในใจเงียบๆ จนทำให้เซียวเล่อเหยาสังเกตเห็นเข้า
นางจึงพูดขึ้นมาว่า “เจ้าไม่ต้องอ่านทั้งหมดหรอก ดูแค่อันที่ข้าทำเครื่องหมายไว้ก็พอ ไม่อย่างนั้นมันเยอะเกินไป เจ้าจะไปจำไหวได้ยังไง?”
กวานหนิงเหมือนไม่ได้ยิน เขายังคงเปิดหน้ากระดาษอย่างรวดเร็วต่อไป แล้วหลับตานึกทบทวน...
ชัดเจน!
แจ่มชัดอย่างที่สุด!
เดิมทีเขาก็เป็นเด็กหัวกะทิอยู่แล้ว แถมยังเคยศึกษาเรื่องพวกนี้มาบ้าง พอมาตอนนี้ ทุกอย่างก็เชื่อมโยงเข้าหากันจนเข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่ง
เขามีความสามารถอ่านรอบเดียวจำได้ขึ้นใจจริงๆ
‘แต่มันมาจากไหนกันล่ะ?’
กวานหนิงขมวดคิ้วคิด