ตอนที่ 43 ตัวตลก

ตอนที่ 43 ตัวตลก

แดดจ้าอยู่กลางหัวแท้ๆ แต่กลับหนาวเยือกเหมือนตกถังน้ำแข็ง

นี่คือความรู้สึกจริงๆ ของหลิวเฟิงในตอนนี้ เขาเพิ่งรู้ตัวว่าทำเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่ลงไป ที่ดันไปกังขาท่านปราชญ์เยี่ยต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ แถมยังหลุดปากคำว่าพูดจาเพ้อเจ้อออกมาอีก

เสียกิริยาสิ้นดี!

แต่มันจะไม่เป็นอย่างนั้นได้ยังไง?

บทกวีพวกนั้นจะเป็นฝีมือกวานหนิงแต่งขึ้นมาได้ยังไงกัน?

คนอื่นๆ ต่างพากันเงียบกริบ ในฐานะศิษย์กั๋วจื่อเจียน การไปกังขาแบบนั้นถือว่าเกินไปจริงๆ แต่หลายคนก็พอเข้าใจได้ เพราะนั่นก็เป็นสิ่งที่พวกเขาส่วนใหญ่แอบคิดอยู่ในใจเหมือนกัน

แต่คนระดับมหาปราชญ์ ย่อมไม่มีทางพูดจาส่งเดชเรื่องพรรค์นี้แน่ เพราะเรื่องแบบนี้ต้องรับผิดชอบคำพูดของตัวเอง

“หลิวเฟิง เจ้าเองก็เป็นคนของเรือนกวี”

ตอนนั้นเอง ราชากวีตู้ซิวไฉจึงพูดขึ้นมา