ตอนที่ 41 งานเสวนาวิจารณ์บทกวี

ตอนที่ 41 งานเสวนาวิจารณ์บทกวี

สีหน้าของเจินจี้ไคชะงักไปเล็กน้อย คิดไม่ถึงเลยว่ากวานหนิงจะกล้าพูดจาแบบนี้ออกมา

“ไร้มารยาท ต่อให้มีความรู้ แล้วจะมีประโยชน์อะไร!”

จากนั้นป๋อซื่อจูก็พูดสวนขึ้นมาทันที

ความหมายก็คือ ถ้าไม่เคารพจารีต ไม่สนใจขัดเกลากิริยา ต่อให้เรียนมามากแค่ไหนแล้วจะมีประโยชน์อะไร

เจินจี้ไคกับคนรอบข้างอีกหลายคนต่างพากันยิ้มเยาะมองกวานหนิง

ช่างไม่เจียมกะลาหัว คิดจะมาเถียงกับป๋อซื่อจู ตัวเองเป็นตัวอะไรกันเชียว

คำพูดนี้ไม่มีช่องโหว่ให้แย้ง กวานหนิงเองก็เห็นด้วย แต่ไม่ว่าจะเป็นป๋อซื่อจูหรือเจินจี้ไค เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มีเจตนาบริสุทธิ์แบบนั้นจริงๆ

คนหนึ่งเป็นจ่างเสวียปั๋วซื่อ อีกคนเป็นผู้ช่วยสอน ทั้งคู่ต่างมีอำนาจตัดสินใจว่าเขาจะได้อยู่หรือต้องไป พวกเขาน่าจะได้รับคำสั่งมา เจตนาเล่นงานเขาชัดๆ...

ความคิดแล่นผ่านหัวไปแวบหนึ่ง