กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 39 หอกวี
“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ”
กวานหนิงขมวดคิ้ว
“มีสิ ความจริงในแต่ละปีมีคนโดนไล่ออกจากสำนักกั๋วจื่อเจียนตั้งเยอะแยะ!”
หลูจวิ้นเยี่ยนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “สำนักกั๋วจื่อเจียนเป็นสถานศึกษาชั้นยอดของราชวงศ์ต้าคัง ที่นี่มีแต่ปรมาจารย์ชื่อดัง แต่ละคนคอยสั่งสอนถ่ายทอดวิชาและไขข้อข้องใจจนผู้คนนับหน้าถือตา แต่เจ้าที่เป็นนักเรียนหลวงแท้ๆ กลับมาเรียนแบบผลุบๆ โผล่ๆ ไม่ค่อยมาเรียนบ่อยๆ นี่เรียกว่าขาดเรียน ถ้าขาดเรียนมากเกินไปก็ต้องโดนไล่ออก”
“แน่นอนว่านี่ใช้กับนักเรียนหลวงตัวจริงเท่านั้น พวกที่มานั่งฟังเฉยๆ ไม่นับรวมด้วย”
“แล้วเจ้าล่ะ”
กวานหนิงมองหลูจวิ้นเยี่ยน คุณชายคนนี้ดูยังไงก็ไม่ใช่เด็กว่านอนสอนง่ายที่จะมานั่งเรียนเรียบร้อยอยู่แล้ว
“ปู่ข้าเป็นถึงเสนาบดีกรมขุนนาง แถมยังพ่วงตำแหน่งมหาบัณฑิตสภาเน่ยเก๋อ ส่วนพ่อข้าก็บริจาคเงินทองข้าวของให้สำนักกั๋วจื่อเจียนตั้งไม่รู้เท่าไหร่...”
หลูจวิ้นเยี่ยนมองกวานหนิงพลางพูดอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “เพราะงั้น... เจ้าก็น่าจะเข้าใจนะ”