ตอนที่ 17 ฝีปากคล่องแคล่ว หน้าหนาสุดๆ

ตอนที่ 17 ฝีปากคล่องแคล่ว หน้าหนาสุดๆ

ในแวดวงขุนนาง หากใครดำรงตำแหน่งระดับสูงมานาน ได้รับความเคารพยำเกรงจากผู้คน นานวันเข้าย่อมหล่อหลอมบรรยากาศความน่าเกรงขามแบบผู้มีอำนาจเหนือกว่าขึ้นมาโดยธรรมชาติ

นี่คือความน่าเกรงขาม หรือที่เรียกกันว่าบารมีขุนนาง

แถมกวานหนิงยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้ฝึกยุทธ์จากตัวของสวีเจิ้งอิงอีกด้วย เกรงว่าระดับฝีมือคงจะไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

ต่อให้เขาจะไม่ได้จงใจกดดันอะไร แต่กวานหนิงก็ยังรู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอกขึ้นมาอยู่ดี

ไอ้แก่หมาลอบกัดเอ๊ย

ความคิดแวบผ่านไป กวานหนิงทำหน้าสงสัยเอ่ยขึ้นว่า “เกินไปเหรอ? เกินไปตรงไหนกันล่ะ?”

“ข้าได้รับเทียบเชิญให้มาร่วมงานเลี้ยง แถมยังอุตส่าห์เตรียมของขวัญล้ำค่ามามอบให้อีกด้วย ลองถามดูสิว่าข้าทำผิดอะไรตรงไหน?”

สวีเจิ้งอิงมองกวานหนิงด้วยสายตานิ่งสงบ ไม่ได้เอ่ยปากพูดอะไรออกมา

ตามหลักการแล้ว ใครก็หาจุดบกพร่องไม่ได้ เพราะอีกฝ่ายตั้งใจหิ้วของขวัญมาร่วมงานจริงๆ แล้วนายจะไปว่าอะไรเขาได้ล่ะ?