กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 12 ข้าเข้าใจผิดไป เอาใหม่ละกัน
พอกวานหนิงพูดจบ ก็สัมผัสได้ถึงปราณแค้นพรั่งพรูขึ้นมาทันที โดยเฉพาะจากตัวของเติ้งหมิงจื้อที่พุ่งพล่านรุนแรงที่สุด
บรรยากาศรอบด้านเงียบกริบลงในพริบตา สายตาทุกคู่ต่างพากันมองมาที่กวานหนิงเป็นตาเดียว
แกกล้าพูดคำนี้ออกมาได้ยังไงวะเนี่ย?
ตั้งใจมาหาเรื่องชัดๆ เลยใช่ไหมเนี่ย?
ใครๆ ก็รู้ว่าพรุ่งนี้เติ้งหมิงหย่วนจะต้องโดนเนรเทศอยู่รอดหรือตายยังไม่รู้ แต่ไม่มีใครกล้าหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดเลยสักคน แต่นายกลับบอกว่าเป็นงานเลี้ยงส่งซะงั้น
ความหมายเหน็บแนมมันช่างเจ็บแสบกระดองใจเสียจริง!
ไป๋หย่งเบิกตากว้าง ซื่อจื่อท่านนี้ใจกล้าบ้าบิ่นช่างกล้าพูดออกมาได้ หน้าไม่อายไร้เทียมทานจริงๆ ที่นี่มันสถานที่แบบไหนกันวะเนี่ย?
“กวานหนิง แกพูดจาเหลวไหลอะไรวะ!”