กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 374 ในที่สุดก็จะได้พบกัน
สองพี่น้องกอดกันอย่างอบอุ่น ก่อนจะผละออกจากกัน จับแขนอีกฝ่ายไว้แล้วมองสำรวจกันไปมา
“พี่ สองปีไม่เจอกัน ผมขาวขึ้นเยอะเลย งานหนักมากหรือเปล่า”
หลี่หวยเต๋อยิ้ม “ก็พอไหว ที่นี่เพิ่งเริ่ม ทุกอย่างรอการฟื้นฟู มีเรื่องให้ต้องคิดมากเกินไป แต่เธอไม่เปลี่ยนไปเลย กลับดูเด็กขึ้นด้วยซ้ำ”
“ฮ่า ๆ ๆ เด็กอะไรกัน ฉันก็อายุเกินห้าสิบแล้ว”
“จะแก่อะไรก็ยังไม่แก่อย่างฉันหรอก ฉันได้ยินว่าเธอสองปีนี้ทำมาหากินที่นครหลวงได้ดีเลย มีคนจากนครหลวงมาที่นี่บ่อย ๆ ก็พูดถึงเธออยู่เรื่อย”
“ก็พอไหว ๆ ยังไงก็ได้เงินมาบ้าง ยังไงฉันก็มาสนับสนุนงานของพี่แล้วไงล่ะ”