กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 364 เรื่องในอดีตของเถียนอวี้เหยา
เมื่อคิดเรื่องเหล่านี้ได้กระจ่างแล้ว โหยวเฟิ่งเสียก็ยิ่งใส่ใจเถียนอวี้เหยามากขึ้น ทั้งคำพูดและการกระทำล้วนแสดงออกถึงความสนิทสนม
หลังทานอาหารเสร็จ โหยวเฟิ่งเสียก็จ่ายเงิน พวกทั้งสี่คนคล้องแขนกันเดินออกจากภัตตาคาร
“เฟิ่งเสีย งั้นพวกเรากลับก่อนนะ วันนี้ก็ดึกไปหน่อย พรุ่งนี้ยังต้องไปทำงานอีก มีเวลาค่อยมาเที่ยวด้วยกันอีก!”
โหยวเฟิ่งเสียพยักหน้ายิ้ม ๆ “ได้สิ งั้นพวกคุณก็กลับบ้านแต่หัวค่ำนะ เหยาเหยา ว่างเมื่อไหร่ฉันจะไปหาคุณเอง!”
หลังแยกจากกัน โหยวเฟิ่งเสียมองแผ่นหลังของทั้งสามคนที่ค่อย ๆ ห่างออกไปพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า จากนั้นจึงหันหลังเรียกสามล้อคันหนึ่งพาเธอกลับบ้าน