กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 333 ใต้หลุมหิมะ
“ที่นี่เหรอ” ติงเซียงคิดจะใช้สองมือยันเข่าไว้พักสักหน่อย
แต่สองมือกลับกดลงบนผิวหิมะโดยตรง ไม่มีทางเลือก เพราะด้วยส่วนสูงของสาว ๆ อย่างหลี่เซิ่งนั้นหิมะแค่ท่วมเข่า แต่ของนางกับหลัวอวี้เจินกลับสูงถึงต้นขา
เดินไปก็ยากลำบากกว่าคนอื่นมาก นี่ยังมีคนเบิกทางอยู่ข้างหน้า ถ้าพึ่งตัวเองละก็ เดินได้ไม่กี่ก้าวก็คงเหนื่อยตาย
เพราะฉะนั้นแค่ก้มลงนิดเดียว ยื่นมือออกไปก็แตะถึงหิมะแล้ว
“ที่นี่จะมีที่ให้พักได้ยังไงกัน ถ้าพวกเราค้างคืนที่นี่ก็คงต้องตายเพราะความหนาวแน่!”
หลี่เซิ่งหัวเราะตอบ “เรื่องนี้พวกคุณไม่รู้หรอก การค้างคืนในทุ่งหิมะก็มีวิธีของทุ่งหิมะ พวกคุณสองคนรอดูก็แล้วกัน!”