กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 315 รสชาติของบ้านเกิด
“อะไรกัน แค่ไม่กี่เดือนไม่เห็นก็จำกันไม่ได้แล้วหรือไง” หลี่เอ้อร์ซานกล่าวพลางหัวเราะ
“อ๊ะ! คุณพ่อ ท่านมาได้อย่างไรกันคะ!?” หลี่หยวนกระโดดโลดเต้นวิ่งเข้ามาโถมกอดหลี่เอ้อร์ซาน
ตามมาติด ๆ ก็คือหลี่เซิ่งกับหลี่เฉาสองคน
หลี่เอ้อร์ซานกางแขนโอบเด็กทั้งสามที่โถมเข้ามาไว้ด้วยกัน “ฮ่า ๆ ๆ แม่ของพวกเจ้าเป็นห่วงพวกเจ้าที่บ้านจนแย่แล้ว กลัวว่าพวกเจ้าจะคิดถึงบ้าน เลยบังคับให้ข้ามาดูพวกเจ้าไงล่ะ!”
“พ่อคะ พ่อดีกับหนูที่สุด หนูคิดถึงพวกพ่อจะแย่แล้ว!” หลี่หยวนเงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตาเอ่อล้น
“ยัยโง่ พ่อก็มาแล้วไงล่ะ!”
“อือ ๆ แม่กับคนอื่น ๆ สบายดีไหมคะ?”