กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 312 ผลลัพธ์อันน่าทึ่ง
กลิ่นฉุนจัดนั้นลอยฟุ้งออกไป
ไม่นานนัก เสียงหอนของฝูงหมาป่าก็ลอยมาจากที่ไกล และยิ่งฟังก็ยิ่งโหยหวนน่าสะพรึง จนขนตามตัวลุกชันอย่างอดไม่อยู่
เสียงหอนดำเนินต่อกว่าระหว่างครึ่งชั่วโมง กว่าจะค่อย ๆ สงบลง
ตอนนี้ประสาทของบาเท่อเอ่อร์ก็ตึงเครียดขึ้นมา เขากล่าวเสียงเบากับหลี่เซิ่งและอากูลาทั้งสอง “ตั้งสติไว้ให้ดี ฝูงหมาป่าน่าจะมาถึงในไม่ช้า!”
ได้ยินเช่นนั้นหลี่เซิ่งกับอีกคนก็ตื่นเต้นเครียดขึ้นมาเช่นกัน พวกเขาตั้งปืนให้พร้อม บรรจุกระสุนเข้าห้อง แล้วจ้องเขม็งไปข้างหน้า