กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 219 ก็ถือว่าไม่กลับมือเปล่า
ความคิดนั้นงดงามดี แต่บ่อยครั้งความจริงกลับโหดร้ายอย่างยิ่ง
ตระเวนอยู่ในภูเขาตั้งแต่เช้าจนเกือบบ่ายทั้งวัน นอกจากได้เห็นไก่ป่ากับกระต่ายอยู่ไม่กี่ตัวแล้ว สัตว์ที่ใหญ่กว่านั้นก็ไม่เห็นสักตัว
ส่วนคนทั้งสามก็เหนื่อยจนหอบแฮ่ก
“เหล่าซุนเอ๋ย ทางที่ลุงพามานี่ถูกหรือเปล่า ทำไมไม่เห็นอะไรเลย!” เสี่ยวหวงจากสำนักงานยืนอยู่บนยอดเนินเขาเล็ก ๆ มือทั้งสองข้างเท้าไว้ที่หัวเข่า หายใจหอบใหญ่