กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 ไม่จริงน่า!!!
มองดูใบหน้าของภรรยาที่เต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ ฝานต้าหย่งกลับรู้สึกเฉย ๆ
“ก็แค่วัตถุไว้กินข้าวดื่มน้ำชิ้นหนึ่ง ในสายตาของบ้านใหญ่โตเขา ก็ใช้กันแบบนี้แหละ ตั้งแต่ปู่ของฉันถึงพ่อของฉัน ยังเก็บกันเหมือนสมบัติอยู่ได้ ก็ไม่เห็นว่าจะเก็บจนเกิดประโยชน์อะไร สู้เอามาใช้เลยยังดีกว่า!”
“แต่ว่า ก่อนที่ท่านผู้เฒ่าจะจากไปได้พูดไว้ว่า……”
ฝานต้าหย่งตัดบทเธอทันที “เธอก็อย่าได้แต่พูดว่าแต่เลย เอาแต่เฝ้าของสิ่งนี้ งานของลูกชายสองคนกับลูกสาวสองคนเธอยังจะหาไม่หาแล้ว ต่อไปจะแต่งงานหรือเปล่า จะให้พวกเขาหามหาบไปตลอดจนเป็นโสดไปชั่วชีวิตหรือไง?”