กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 เหออวี่จู้ลงมือ
เหลียงล่าตี้ถือกล่องข้าวที่เต็มอัดกลับไปนั่งที่ของตน
หลี่หมิงเลี่ยงทำทีเป็นถามอย่างไร้เจตนาว่า “ทำไมให้มาเยอะขนาดนี้ เมื่อกี้คุยอะไรกันหรือ”
“ก็ไม่มีอะไร แค่คุยเล่นสองสามคำ ทำความรู้จักกันนิดหน่อยเท่านั้นเอง!”
“ตอนว่าง ๆ ไม่มีธุระก็อย่าไปคุยเล่นกับคนพวกนี้เลย คนในเมืองน่ะหัวคิดซับซ้อนกันทั้งนั้น!”
แต่เหลียงล่าตี้กลับไม่ใส่ใจ “ก็เป็นเพื่อนร่วมโรงงานด้วยกันทั้งหมด จะมีอะไรกันล่ะ รู้จักคนเพิ่มอีกสักคนไว้ภายหลังก็สะดวกกว่า ดูสิ ฉันแค่พูดไม่กี่คำ ก็ได้กับข้าวเพิ่มมาเยอะขนาดนี้ มันไม่ดีตรงไหนหรือ?”
“ฉันก็เป็นห่วงเธอนี่ กลัวเธอจะถูกหลอก!”