กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 71 เราสองคนรู้จักกัน
ภายในห้องของบ้านหลังเล็ก มีชายรูปร่างผอมบางคนหนึ่งสวมเสื้อจงซานสีดำ สีหน้าตึงเครียดเต็มใบหน้า
เขากำลังใช้แขนโอบรัดคอของผู้หญิงคนหนึ่ง ซ่อนศีรษะไว้ด้านหลังศีรษะของหล่อน และเป็นระยะ ๆ ก็ชะเง้อมองออกไปด้านนอก
ผู้หญิงที่เขาจับเป็นตัวประกันนั้นก็คือเฉินเสวี่ยหรู ในตอนนี้ใบหน้าสวยของหล่อนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว หล่อนเอ่ยด้วยเสียงสั่นเทาว่า “พี่ชายคนนี้ เราไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อนเลยนะคะ ท่านปล่อยฉันไปเถอะค่ะ”
สายลับตอบด้วยเสียงแหบพร่าว่า “เหอ ๆ ๆ ข้าไม่สนหรอกว่าเจ้าเป็นใคร ตอนนี้เจ้าก็คือโล่มนุษย์ในมือข้า พูดไปแล้วถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าบังเอิญเดินผ่านมา ข้าก็คงจนปัญญาจริง ๆ พูดถึงตรงนี้ข้าก็ต้องขอบใจเจ้า