กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 26 มาแล้วก็ได้แต่ทำใจรับ
เมื่อเห็นคนตรงหน้า หลี่เอ้อร์ซานอ้าปากค้าง “ทำไมถึงเป็นเธอ?”
สวี่เฟิ่งจือยิ้มระรื่นก้มลงมองหลี่เอ้อร์ซาน “ทำไมจะต้องไม่ใช่ฉันล่ะ?”
“เธอมาได้ยังไง มาเมื่อไหร่?”
“เธอเพิ่งก้าวออกไป ฉันก็พาเด็ก ๆ เข้าเมืองตามมาทันทีเลย! แต่ก่อนมีเธออยู่ ตอนนี้เธอไปแล้วฉันก็ไม่มีที่พึ่ง จะอยู่ชนบทต่อไปทำไม?”
มองผู้หญิงตรงหน้า หลี่เอ้อร์ซานตอนนี้พูดไม่ออกจริง ๆ ไม่รู้จะพูดอะไรดี ผ่านไปครู่หนึ่งถึงเอ่ยขึ้น “ตอนนี้เธอมีที่อยู่แล้วหรือยัง?”
“อือ มีแล้ว ก็อยู่ในซอยนี้แหละ ลานบ้านเลขที่ 95! ให้ลูกพี่ลูกน้องฝ่ายพ่อของฉันช่วยเช่าบ้านให้ ห้องข้างสองห้องที่ลานหน้า”