0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 ฉันยินดี

วันนี้ได้ยินว่ากองทัพใหญ่เข้าสู่เมือง นางก็เตรียมพร้อมที่จะหลบซ่อนตัวแล้ว ของมีค่าก็เก็บรวบรวมไว้หมดแล้ว หากวันนี้หลี่เอ้อร์ซานและพวกไม่มา พรุ่งนี้ก็อาจไม่ได้พบหน้านางแล้ว ที่สำคัญคือคำเล่าลือนั้นน่ากลัวเกินไป

พูดคุยกันอีกสักพัก เห็นว่าเวลาดึกมากแล้ว เห็นหนิวต้าจ้วงที่เริ่มจะง่วงสัปหงก หลี่เอ้อร์ซานจึงลุกขึ้นเตะเขาเบา ๆ หนึ่งที “พอแล้ว ง่วงแล้วก็รีบไปนอนซะ”

“อ๋อ งั้นผมไปนอนก่อนนะ!” หนิวต้าจ้วงขยี้ตาแล้วลุกขึ้นยืน

พอเขาเดินเข้าไปในเรือนปีกตะวันออกแล้ว หลี่เอ้อร์ซานจึงปิดประตูห้องหลัก แล้วหันไปทางเสี่ยวเฝิ่นเตี๋ย

ท่าทางเขินอายแบบสาวน้อยก็กลับมาอีกครั้ง “พี่เข้าไปในห้องก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันไปเติมถ่านที่เตา แล้วตักน้ำมาให้พี่ล้างเท้า”

……