0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 มีภารกิจ

พึ่งนั่งลงหายใจยังไม่ทันเข้าที่ ทหารแก่หนวดเคราครึ้มคนหนึ่งถือหมั่นโถวข้าวโพดสองสามลูกเดินเข้ามา

“ไอ้หนู เมื่อกี้ข้าเห็นเจ้าแบกตะกร้าสี่ใบมาแต่คนเดียว!”

หลี่เอ้อร์ซานไม่รู้ว่าทหารแก่หมายความว่าอะไร มองเขาแล้วก็ยังพยักหน้า

ทหารแก่ยื่นหมั่นโถวข้าวโพดให้หลี่เอ้อร์ซานและหนิวต้าจ้วงคนละลูก “นั่นอย่างน้อยก็ร้อยห้าสิบหกสิบชั่งเชียวนะ แรงดีจริง เป็นไง สนใจมาเป็นทหารไหมล่ะ?”

หลี่เอ้อร์ซานคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ “ไม่ดีกว่าครับ อีกไม่นานทั้งประเทศก็จะปลดแอกแล้ว เป็นทหารก็คงไม่เหลือศึกให้รบแล้วล่ะ อีกอย่างครอบครัวผมมีสิบกว่าคน เหลือผมคนเดียว ยังต้องสืบสกุลให้ตระกูลหลี่ของเราไว้ด้วย!”