0241

⬢⬢⬢

ตอนที่ 241 เสี่ยวจิ่ว เจ้าลืมกฎเกณฑ์แห่งสำนักไปแล้ว

เสียงอันคุ้นเคยทำให้ก้นบึ้งดวงตาของเซียวอวิ๋นเกิดระลอกคลื่นไหวเช่นกัน

"เสี่ยวจิ่ว"

สายตาของเขามองไปยังเหนือห้วงเหวลึก

ทว่าเพียงเขาขยับแผ่วเบา โซ่ตรวนเส้นนั้นพลันรัดแน่นขึ้นอย่างรุนแรง ระหว่างคิ้วและดวงตาพลันจับเป็นเกล็ดน้ำค้างแข็งในพริบตา ก่อนจะควบแน่นกลายเป็นน้ำแข็งตามมาติดๆ

เผ่าปังกู่นั้นไม่รู้ร้อนรู้หนาว

ทว่าภายในน้ำแข็งเย็นเยียบนี้ ราวกับควบแน่นคำสาปแช่งชนิดหนึ่งเอาไว้ พลังนี้เป็นดั่งเช่นโซ่ตรวนเส้นนั้น ที่แฝงด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์ ทำให้เขาราวกับตกอยู่ในขุมนรกเหมันต์

กระดูกโหนกคิ้วสั่นไหวเล็กน้อยเพราะความหนาวเหน็บเสียดกระดูกเช่นนี้

แม้เสียงตอบรับของเขาจะแผ่วเบายิ่ง ทว่าไป๋จิ่วผู้อยู่นอกเขตอาคมกลับได้ยิน