กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 การประลองใหญ่ของสำนัก
ไป๋จิ่วมองดูร่างไร้วิญญาณของฉินไห่ที่นอนทอดร่างอยู่บนพื้น
เห็นได้ชัดว่าดูเหมือนถูกสัตว์อำมหิตสังหาร ทว่าไฉนจึงไร้ซึ่งกลิ่นอายของสัตว์อำมหิต
ยามนี้ไป๋จิ่วเป็นสัตว์ ย่อมสัมผัสถึงกลิ่นของเผ่าพันธุ์เดียวกันหรืออสูรได้ชัดเจนยิ่งกว่า
ทว่าที่นี่ นอกจากตนเองแล้ว นางกลับไม่ได้กลิ่นอื่นใดอีกเลย
นี่คือจุดที่ทำให้นางขบคิดไม่แตกเช่นกัน
นางยื่นมือออกไป ตรวจสอบร่างกายของอาจารย์อาฉินอีกครา
ก็ยังคงไม่อาจสัมผัสถึงกลิ่นอายที่สัตว์อำมหิตตนอื่นหลงเหลือทิ้งไว้ได้อยู่ดี
ไม่ฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ใช่สัตว์อำมหิต กระทั่งไม่ใช่สัตว์ด้วยซ้ำ ทุกสิ่งเป็นเพียงภาพลวงตา