กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 อาจารย์ดูสิ ข้าสวยไหม
ในเวลาเดียวกันนั้น
โลกเบื้องบน โลกยมราชัน
ทะเลมารโอบล้อมเด็กหนุ่มในชุดม่วง เขาลืมตาขึ้นช้า ๆ ราวกับมีเงาดำซ้อนทับอยู่บนร่างกาย ก่อนจะหลอมรวมเข้าสู่ภายในกายจนกลายเป็นหนึ่งเดียวกับเขาอย่างสมบูรณ์
ลำคอของเด็กหนุ่มเล็ดเสียงครางต่ำออกมา หยดเลือดดำสนิทราวหมึกค่อย ๆ ไหลจากมุมปาก หยดลงสู่ทะเลมารอันไร้ขอบเขตแล้วหายเงียบไป
ครู่ต่อมา เฉินเย่ลืมตาขึ้น ดวงตาสีเทาของเขาเย็นยะเยือกเงียบงันดุจธารน้ำแข็ง และเพียงความขุ่นเคืองบางเบาเสี้ยวหนึ่งก็เพียงพอให้ภูเขาสั่นสะเทือน แผ่นดินและสายน้ำพินาศย่อยยับ