0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 137 กลับมาแล้ว

ไป๋จิ่วเม้มปาก

ในใจพึมพำเงียบๆ ว่า อันที่จริงข้าก็หมายตาก้อนเนื้อของเจ้าอยู่เหมือนกัน...

แต่ในเวลาเช่นนี้นางรู้กาลเทศะดีจึงไม่พูดออกไป

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เฉินซื่อบันดาลโทสะพุ่งเข้าเปิดศึกกับนางกะทันหัน

หลังจากทักทายเฉินซื่อเสร็จสิ้น นางยังรบเร้าออดอ้อนเฉินซื่อจนได้ของวิเศษดีๆ ในถุงเก็บของของเขาติดไม้ติดมือไปบ้าง

แม้เฉินซื่อจะไม่ชอบตระเวนเก็บของเรื่อยเปื่อยเหมือนอย่างนาง

ทว่าสิ่งของที่เข้าตาเขาได้ล้วนเป็นของชั้นยอดทั้งสิ้น

แม้เฉินซื่อจะโกรธจนเต้นผาง แต่ก็ยังถูกไป๋จิ่วคัดเลือกไปสองสามชิ้นอยู่ดี