0122

⬢⬢⬢

ตอนที่ 122 ซัดให้ตายทั้งหมด

นางกำลังจะก้าวไปข้างหน้า แต่ที่ปลายจมูกกลับได้กลิ่นหอมหวานลอยมาฉับพลัน

กลิ่นหอมหวานนี้ดมจนนางมึนงงไปหมด จากนั้นแขนขาก็อ่อนแรง ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นอย่างอ่อนระทวย

อาจเป็นเพราะกลิ่นหอมหวานนี้เย้ายวนใจเกินไป ไป๋จิ่วที่ล้มพับลงไปจึงแลบลิ้นออกมาด้วย มุมปากของเจ้าลูกสุนัขฉีกยิ้มจนกลายเป็นหน้าหัวเราะ

และในพริบตาที่ไป๋จิ่วล้มลงไปนั้น พืชพรรณรอบๆ ไข่ใบนั้นก็พลันยืดยาวออกราวกับเถาวัลย์ ยื่นเลื้อยตรงเข้ามาหาไป๋จิ่ว

เมื่อพวกมันพันรัดขึ้นมาบนตัวของไป๋จิ่วคล้ายหมายจะบดขยี้รัดมันให้ตาย แสงเพลิงรางๆ ที่พลุ่งพล่านขึ้นภายในร่างของมันกลับทำให้พวกมันถอยร่นกลับไปอย่างรวดเร็วประหนึ่งน้ำลดฉับพลัน

ทว่าไม่ทันการเสียแล้ว พืชพรรณเหล่านั้นยังมิทันได้ล่าถอยออกไปจนหมด ก็ถูกแผดเผาจนมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา