0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 ข้าอยากกินตัวนั้น

เฉินซื่อเห็นไป๋จิ่วกลายร่างเป็นลูกสุนัขอย่างกะทันหัน จึงเอ่ยถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง "เหตุใดเจ้าจึงกลายเป็นสุนัขอีกแล้วเล่า"

ไป๋จิ่วก้าวเดินสี่ขาอย่างเย็นชาเข้าถึงยาก "ไม่อยากเป็นคน"

"เจ้าไม่เข้าใจหรอก พอเป็นสุนัขแล้ว เจ้าถึงจะเข้าใจข้อดีของการเป็นสุนัข"

คบหากับคนยังต้องใช้สมอง

เป็นสุนัขไม่ต้องใช้

เฉินซื่อไม่เข้าใจ แต่เคารพการเป็นสุนัขของไป๋จิ่ว

เดิมทีเป็นหนึ่งคนหนึ่งสุนัขร่วมทางกัน

ทว่าไม่นานนัก ก็กลายเป็นสัตว์อำมหิตสีดำขลับทั้งตัวตัวหนึ่ง บนแผ่นหลังหมอบไว้ด้วยสัตว์ตัวน้อยขนฟูเป็นก้อนกลมตัวหนึ่ง