0062

⬢⬢⬢

ตอนที่ 62 ไป๋จิ่ว เจ้าไปเอาศิลาวิญญาณมาจากไหน!

ริมฝีปากแดงระเรื่อของฉู่อวี๋หว่านเผยอขึ้นเล็กน้อย เปล่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ยหยันออกมา “ข้าก็แค่พูดความจริง ตรงกันข้ามกับพวกเจ้า พอเขาให้ผลประโยชน์นิดหน่อยก็ยอมเป็นสุนัขรับใช้ให้คนอื่นแล้ว มิน่าเล่าพวกเจ้าถึงเข้ากันได้ดี พวกพันธุ์เดียวกันย่อมดึงดูดกันสินะ”

ฉู่อวี๋หว่านมักจะได้รับการประคบประหงมเอาอกเอาใจในสำนักอาจารย์มาโดยตลอด ยามปกติศิษย์คนอื่นๆ ก็มักจะเกรงอกเกรงใจนาง หรือกระทั่งเลื่อมใสศรัทธาด้วยซ้ำ

ศิษย์ไม่กี่คนนี้เมื่อไม่นานมานี้ยังอยากให้นางช่วยชี้แนะอยู่เลย ทว่าตอนนี้กลับมาเหน็บแนมนางเพื่อไป๋จิ่วเสียแล้ว

ที่น่าขันยิ่งกว่านั้นคือ ไป๋จิ่วเป็นเพียงแค่เดรัจฉานตัวหนึ่ง

สีหน้าของศิษย์ไม่กี่คนนี้พลันเคร่งขรึมขึ้นมาในทันที สายตาที่มองฉู่อวี๋หว่านก็ไร้ซึ่งความอ่อนโยนดังก่อนหน้า คิ้วก็ขมวดมุ่นขึ้นมาด้วย