0059

⬢⬢⬢

ตอนที่ 59 พี่ชาย เจ้าช่างหอมเหลือเกิน

ครั้งก่อนที่เซียวอวิ๋นได้เห็นร่างมนุษย์ที่ไป๋จิ่วจำแลงกายออกมา นางก็มีรูปลักษณ์เพียงราวแปดเก้าขวบเท่านั้น

ทว่าบัดนี้เวลาผ่านไปไม่นานเท่าใด นางกลับเติบโตขึ้นมากถึงเพียงนี้

แม้นางจะมีรูปลักษณ์เช่นนี้ยามแปลงเป็นร่างมนุษย์ ทว่ากลับไม่อาจคงสภาพรูปลักษณ์นี้ไว้ได้

ร่างมนุษย์เช่นนี้สุดท้ายแล้วก็เป็นเพียงการปรากฏออกมาโดยไร้จิตสำนึก หาใช่การจำแลงกายที่แท้จริงไม่ หากคิดจะคงสภาพไว้ได้ยาวนาน เกรงว่าคงยังต้องใช้เวลาอีกสักระยะ

สายตาของเขาหยุดนิ่งอยู่บนร่างของนางครู่หนึ่ง ครั้นเห็นร่างของนางค่อยๆ หดเล็กลงกลับคืนสู่รูปลักษณ์ของสัตว์อสูรวัยเยาว์ จึงได้นั่งขัดสมาธิแล้วหลับตาเข้าสู่ภวังค์ เพียงแต่หางตาเหลือบไปเห็นหน้าท้องที่เปิดโล่งของไป๋จิ่ว จึงยังคงเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มมาคลุมให้แก่นางอย่างแผ่วเบา

จากนั้นจึงค่อยปิดเปลือกตาทั้งสองข้างลงเพื่อทำสมาธิเข้าสู่ภวังค์

————————-

การออกหาประสบการณ์ของเหล่าศิษย์ใหม่แห่งสำนักปี้อวิ๋น มักจะกินเวลายาวนานสองถึงสามเดือน